www yorki
Najważniejszą cechą atawistyczną psa jest instynkt stadny. Tak jak dzikim przodkom, do życia potrzebna mu jest przynależność do stada i podporządkowanie się przywódcy, którym najczęściej jest osoba pełniąca tę rolę także w grupie ludzkiej.
Możliwe też jest, że protoplastą yorka był wilk, którego człowiek obłaskawił około 18000 lat temu. Wilka jednak nigdy udomowić się nie udało. Ma on z psem wiele podobieństw morfologicznych, występował zawsze w różnych szerokościach geograficznych i mógł jednocześnie przyczynić się do utworzenia wielu ras psów. Do tego konieczna byłaby jednak ingerencja człowieka.
Inne cechy, odziedziczone po przodkach, to sygnalizowanie o zbliżaniu się obcych czy znakowanie odchodami terenu łowów. Szczątkową już dziś czynnością jest drapanie ziemi po zrobieniu potrzeb fizjologicznych, co dawniej, na obcym terenie miało za zadanie zniszczenie śladów swojej obecności.Suka rodzi przeważnie nocą, bowiem noc daje nowonarodzonym szczeniętom większą ochronę. Lubi też swoje potomstwo zakopywać w ściółce. Yorkshire terrier ceni sobie możliwość odchowu potomstwa w jakiejś ciemnej jamie, do której jest tylko jedno, pilnie przez nią strzeżone wejście.
Do innych cech atawistycznych, pochodzących ze sposobu życia dzikiego stada, należy zaliczyć zakopywanie lub ukrywanie po kątach resztek niezjedzonego pożywienia. W stepie nie co dzień udawało się zdobyć pożywienie i to, co zostało, należało mądrze schować.
Jeśli w domu jest kilka psów, to na pewno uznają jednego spośród siebie za przywódcę i pójdą za tym z ludzi, którego on wybierze. Gorzej, gdy york ma tak rozwiniętą indywidualność, że sam zechce być przywódcą stada, również ludzkiego. Znam pewnego foksteriera, z którym trzeba było stoczyć długą walkę, by uznał przywództwo swego pana. Trzeba było po prostu pokazać, że się jest psem dużo silniejszym.